Dag 19 maandag 7 augustus 2017

Dat we op gestaan zijn geloven we wel. Dus een nieuwe dag. We zijn weer keurig op tijd en halen alles weer uit de kluis en gaan ontbijten en weer op pad. We willen nu naar het Yosemite park. Ik durf het bijna niet meer te zeggen, maar dit is niet echt ver.
Gisteren hebben we over de fouten ruim 4 uur extra gedaan en hebben dus niet veel meer van het park gezien. Louis gaat toch even vragen waar er meer van deze bijzonder bomen staan. We kunnen met de camper er naar toe. Ook omdat we nog zo heerlijk vroeg zijn. Daar is het nog een klein stukje lopen. Super aangelegd echt een hele mooie weg naar beneden, oeps daar moeten we dus ook naar boven lopen. Zo blij dat we toch even deze moeite genomen om dit te doen. Super gaaf om te zien.
We gaan op tijd daar weer weg wel jammer eigenlijk. Maar meer tijd is er niet. De highlights zien we dus alleen.
We gaan weer rijden. Big Oak is de bestemming met de camping Crane Flat. De afstand valt eigenlijk wel mee, maar ja de bergen zijn niet echt recht dat kost tijd heel veel tijd.
We stoppen onderweg bij Tel taco (of zoiets) om even te eten. Het is een soort mac donalds maar dan met taco's en dergelijk. Ik vind het wel lekker, ben ook wel een beetje klaar met de hamburger. Daar ook weer een walmart bezocht voor een paar boodschapjes en internet checken. Wat zou ik daar graag een keer een hele dag rond dwalen.
Maar verder ons schema he. We komen door een heel pittoresk dorpje Mariposa, We gaan er even een pauze houden. Eindelijk zien we hier iets over cowboys. Dat is hier echt heel weinig. Het leven is hier echt heel veel over indianen. Ik denk dat we hiervoor ook meer richting Texas hadden moeten zijn.
Thomas ziet allemaal borden en teksten staan van "thanks fireman". Hij vraagt hier naar. Zij verteld dat er brand geweest is. Slechts een kleine week geleden is het sein brandmeester gegeven 20 huizen zijn er afgebrand en vele mensen waren er geëvacueerd. De brand had ruim 3 weken geduurd. We rijden weer verder en zien inderdaad dat het enorm is geweest. We rijden zeker wel een half uur door totaal verbrande gebied heen. Echt hier word je wel triest van deze zwarte boel.
Kijk nu word het weer een grappig verhaal. We zijn bij de ingang van het park. En jaaaaaa we mogen er weer niet door heen. Gelukkig zag louis het al bij de weg en waren er niet te ver ingereden. Dus weer keren en weer 50 Miles op de TomTom. En het schiet niet op. Maar we vinden het. We komen op de camping aan. Gelukkig hadden we deze camping geboekt anders had je er echt niet op gemogen. Deze camping plaatsen in het park zelf zijn zeldzaam en ook erg moeilijk te boeken. Vergelijk het met een kaartje van een favoriete popgroep. Maar we hadden geluk en het is echt leuk en zeeeeer basic leuk voor een paar nachtjes. Geen stroom laat staan internet. Zelfs de toilet gebouwen zijn onverlicht. Bij het aanmelden krijg louis een papier onder zijn neus en deze moet hij tekenen. Er staat op dat je eten en toiletartikelen absoluut in de berenbox moet doen. Maar we zijn met een camper en we hoeven alleen voor in de cabine en onder in de camper het eten weg te zetten. Volgens ons ruiken deze beren dus minder dan op de vorige camping, maar goed ook want de boxen zijn aanzienlijk kleiner als op de vorige camping.
Laurens is niet fit en wilt graag na het eten gaan slapen. Thomas en ik gaan alvast naar een kampvuur van de camping. Daar is een ranger (een soort erg fanatieke scouting lid) die verteld een verhaal. Waarover geen idee ik versta er weinig van. Ook tracht ze ons nog een liedje te leren, missie mislukt. Maar eerlijk is eerlijk het is wel grappig. Louis zou ook komen maar die kon het niet vinden waar het was. Ook wel begrijpelijk wat s'avonds is het hier aarde donker. Terug onderweg naar de camper beginnen thomas en ik elkaar sterke verhalen te vertellen en ik merk toch wel dat ik eerlijk is eerlijk best wel bang ben dat er toch wel een beer langs komt.
Bij de camper aangekomen lag Laurens al heerlijk te slapen en Louis wilde ook naar bed gaan. We besluiten om allemaal maar te gaan slapen.